قدرت پهپادهای فوق مدرن جمهوری اسلامی ایران

قدرت پهپادهای فوق مدرن جمهوری اسلامی ایران

این مقاله در۶ بخش، تقدیم کاربران گرامی سایت تنور فکر می گردد :

الف ـ مقدمه

ب ـ رده بندی پهپادها

پ ـ اولین پهپاد ایرانی چه‌زمانی ساخته شد؟

ت ـ نسل جدید پهپاهای ایرانی

ث ـ مقابله با عملیات جاسوسی آمریکا در مرزهای ایران

ج ـ رزمایش پهپادی جمهوری اسلامی ایران

الف ـ مقدمه :

امروزه ” پهپادها ” جایگاه مهمی در برتری قدرت نظامی کشورها  کسب کرده اند.  ” پهپاد ” مخفف عبارت ” پرنده هدایت‌پذیر از دور” است که به آن هواپیمای بدون سرنشین نیز می‌گویند، این وسیله توان اجرای عملیات در شب و روز، در تمام شرایط آب و هوایی، در مناطق دور و نزدیک، بر ضد اهداف ساکن و متحرک و امکان پروازهای هدایت شونده از دور و یا تمام خودکار را دارد. این هواپیمای بدون سرنشین با داشتن ایستگاه کنترل زمینی مجهز به انواع رایانه، توانایی برنامه ریزی شدن مسیر پروازی در حافظه تجهیزات الکترونیکی هوایی را دارد که امکان اجرای مأموریت های تمام خودکار را بدون نیاز به برقراری ارتباط رادیویی با پرنده را فراهم می کند.

از این پهپادها می توان درکنترل ترافیک شهری، کنترل نوار مرزی به منظور مبارزه با قاچاق، مطالعات هواشناسی، عکسبرداری جهت نقشه های جغرافیایی، ارزیابی خسارت های بلایای طبیعی، عکسبرداری و فیلمبرداری از عمق مواضع دشمن، جنگ الکترونیکی، رله ارتباطی، دیده بانی، هدفیابی وگرا دادن، اجرای عملیات کنترل و مأموریت های متنوع دیگر استفاده کرد. همچنین پهپادها به‌طور گسترده در زمینه‌های مخابرات، ناوبری جهانی، تحقیقات هواشناسی، جغرافیایی و ” جاسوسی “ به کار گرفته می شوند.

هواپیماهای بدون سرنشین به دلیل عدم نیاز به تأسیسات و پایگاههای بزرگ و ثابت، سادگی تعمیر و نگهداری، به کارگیری آسان، نداشتن ضایعات انسانی در صورت هدف قرار گرفتن ( هزینه صدها هزار دلاری آموزش یک خلبان و صرف زمان چند ساله برای آن )، امکان استفاده از فناوری پیشرفته در ساخت و مزایای دیگر، نظر مشتریان نظامی و غیرنظامی و درنتیجه شرکت های سازنده را به خود جلب کرده و امروزه میزان سرمایه گذاری کشورهای جهان در این زمینه بالغ بر چند میلیارد دلار است. بیشترین سرمایه‌گذاری در زمینه ساخت و تجهیز پهپادها را وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا انجام داده ‌است. بر اساس آخرین برآوردها، ارزش این صنعت در سال ۲۰۲۰، بالغ بر ۱۲۷ میلیارد دلار خواهد شد.

ب ـ رده بندی پهپادها :

این وسایل پروازی بدون سرنشین، بر حسب نوع ماموریت دارای انواع متنوعی می باشد لذا پهپادها را می توان به شیوه های مختلف طبقه بندی کرد از جمله :

۱ـ از نظر قابلیت حمل تجهیزات و ابعاد

  • پهپادهای بسیار کوچک که چند گرم وزن دارند MAV .
  • پهپادهای مینیاتوری که کمتر از ۲۵ کیلوگرم وزن دارند.
  • پهپادهای سنگین

۲ـ از نظر شکل آئرودینامیکی

  • پهپاد با بال ثابت (fix wing) که عملکردی مشابه هواپیماهای بال ثابت دارند.
  • پهپاد مبتنی بر ملخ (Multi Rotor) که عمکردی مشابه چرخبال ها دارند.

۳ـ از نظر کاربرد

  • پهپادهای نظامی که امکان حمله به اهداف زمینی، هوایی و دریایی را دارند.
  • پهپادهای تجسسی و جاسوسی
  • پهپادهای پشتیبانی و لجستیکی
  • پهپادهای تجاری

۴ـ از نظر ارتفاع و مدت پرواز

  • پهپادهای ارتفاع بالا و ماندگاری طولانی (سنگین)
  • پهپادهای ارتفاع متوسط و ماندگاری طولانی (نیمه سنگین)

۵ـ از نظر برد پرواز

  • پهپادهای برد متوسط (سبک)
  • پهپادهای برد کوتاه (نیمه سبک)
  • پهپادهای دست پرتاب (فوق سبک)
  • پهپادهای عمود پرواز و مولتی روتور (فوق سبک)

پ ـ اولین پهپاد ایرانی چه‌زمانی ساخته شد؟

اولین پهپادهای ایرانی در سال ۱۳۶۲ و با هدف شناسایی و عکس برداری هوائی از مواضع دشمن، به درخواست شهید چمران در وزارت دفاع و توسط جهاد دانشگاهی دانشگاه اصفهان ساخته و اولین تست عملیاتی در نزدیکی جزیره ماهی با موفقیت‌ انجام شد و با دستور فرمانده سپاه، “گردان رعد” با هدف تامین عکس هوایی تاسیس و پیگیری روند ساخت پهپاد و بهره‌برداری اطلاعاتی به این واحد سپرده شد. این گردان با استقرار در شهر اهواز و سپس در پادگانی در نزدیکی جبهه‌های جنگ، به گسترش سازمان خود پرداخت. نیروهای گردان رعد با ارتقای توانمندی پهپادها، در زمینه عمق پروازی، وسعت میدان عکسبرداری، ارتقاء توان موتور و کیفیت بدنه، استفاده از انواع دوربین‌های عکسبرداری در پرنده‌ها، ساخت و تولید لانچر، اسکیت و… ابتکارات و نوآوری‌های مختلفی را تجربه نمود که منجر به ساخت انواع هواپیمای بدون سرنشین تحت عناوین ” تلاش ۱ و ۲ و ۳ و مهاجر … ” گردید و خیلی سریع به ” یگان پهپاد ” ارتقاء یافت و توانست با تصویربرداری از مناطق تحت اشغال، نقش بی‌بدیل خود را در عرصه شناسایی و ثبت اطلاعات دشمن اثبات نماید. موفقیت در صنعت ساخت و به‌کارگیری اطلاعات پرنده‌های بدون سرنشین، باعث شد که تا سال ۱۳۶۶ دشمن از کارآیی این پرنده‌ها بی‌خبر بماند و به‌دلیل ساختار ساده آنها نتواند حتی یکی از آنها را با انواع جنگ‌افزارهای خود ساقط کند.




برای مطالعه متن کامل مقاله، فایل پی دی اف را دانلود فرمایید.

بیشتر بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: